შემოქმედებითი მიდგომა

ტრადიციის გააზრება, შემოქმედებითი ძიება და სივრცე

გია გოგოლაშვილის მხატვრული მიდგომა ეფუძნება მონუმენტური ფერწერის, არქიტექტურული სივრცისა და ისტორიული მხატვრობის ურთიერთკავშირის გააზრებას.

მისთვის კედლის მხატვრობა მხოლოდ გამოსახულების შექმნა არ არის. იგი სივრცის მხატვრული მთლიანობის ნაწილია, რომლის კომპოზიციური გადაწყვეტა დამოკიდებულია არქიტექტურაზე, სინათლეზე, მასშტაბსა და გამოსახულების დანიშნულებაზე.

ისტორიული წყაროები

მხატვარი განსაკუთრებულ ინტერესს იჩენს ქართული შუა საუკუნეების მონუმენტური ფერწერის მიმართ. მისი საეკლესიო კომპოზიციების შემუშავებისას მნიშვნელოვან მხატვრულ ორიენტირებად იქცა უბისისა და გელათის მონასტრების მხატვრული მემკვიდრეობა.

უშუალო მუშაობა კედელზე

მისი პრაქტიკის ერთ-ერთი დამახასიათებელი თავისებურებაა წინასწარ შექმნილი ნახაზის ტრადიციული მეთოდით გადატანა კედელზე. მხატვარი განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს ხელით შესრულებულ ხაზს, კომპოზიციის პროპორციებსა და სამუშაო პროცესის თანმიმდევრობას.

„შობის“ მოსამზადებელი ნახაზი.

ფერი და იკონოგრაფია

საეკლესიო მხატვრობაში ფერი, გამომეტყველება და ფიგურათა ურთიერთმიმართება მხოლოდ დეკორატიულ ამოცანას არ ემსახურება. ისინი მონაწილეობენ გამოსახულების სიმბოლური შინაარსის შექმნაში.

სამუშაო პიგმენტები.

მხატვრობა და არქიტექტურა

თეატრალურ და არქიტექტურულ პროექტებში დაგროვილი გამოცდილება გია გოგოლაშვილს საშუალებას აძლევს, მონუმენტური ნამუშევარი განიხილოს არა როგორც იზოლირებული სურათი, არამედ როგორც გარემოს განუყოფელი ნაწილი.